Στιγμές της ζωής μου...

Στιγμές που λατρεύω...

Στιγμές που μοιάζουν με τον χειμωνιάτικο ήλιο που σου χαϊδεύει το πρόσωπο ένα πρωινό Κυριακής...

Στιγμές που πολλές φορές δεν χωρούν στις λέξεις.

Όταν με παίρνει ο ύπνος χουζουρεύοντας στον καναπέ, κι έρχεται η Δήμητρα και με σκεπάζει απαλά...

Όταν κάνω δουλειές και η Ειρήνη χώνεται στα χέρια μου να με βοηθήσει στις "δουλειές για μεγάλες γυναίκες..."

Όταν το βράδυ τις σκεπάζω και μυρίζω την αγκαλιά τους, δίνοντας το τελευταίο φιλί της ημέρας.

Η στιγμή που βλέπω τα γυψάκια της Ειρήνης, πιο μικρά κι από ποδαράκια κούκλας και σκέφτομαι πόσο τυχερό στάθηκε το μωρό μου...

Οι αναμνήσεις που ξεχύνονται όταν μυρίζω το σαπουνάκι που τα έκαναν μπάνιο όταν γεννήθηκαν....

Η ανάμνηση των μαύρων μαλλιών της Ειρήνης και το μικροσκοπικό σωματάκι της Δήμητρας που με γέμισε τότε με τρόμο....

Η μυρωδιά του κέικ που ψήνεται...

Η αφή στην άκρη των δαχτύλων ενός καινούριου βιβλίου....

Η αγαλλίαση όταν στρώνω τα αγαπημένα μου μπλε σεντόνια και πέφτω το βράδυ να κοιμηθώ....

Η χαρά όταν πηγαίνω το πρωί στη δουλειά. Η ευχαρίστηση να συναντώ νέα πρόσωπα, οι συζητήσεις που γίνονται και τις μαζεύω σαν μαργαριτάρια από ανθρώπους που περνούν για λίγο από τη ζωή μου...

Η περηφάνεια που νοιώθω εγώ η ίδια για μένα όταν οι πελάτες πειράζουν το αφεντικό μου ότι είμαι τόσο καλή που θα με χάσει σύντομα...

Η αγάπη που νοιώθω πως με περιβάλλει όταν ο κολλητός μου με βρίζει αν σκεφτώ κάτι απαισιόδοξο για μένα...

Όταν η Λόλα μου φέρνει ένα κομμάτι γλυκό από αυτό που έφτιαξε...και τελικά δεν είναι απλά ένα κομμάτι αλλά το μισό γλυκό....



Η αίσθηση της άμμου στην άκρη της παραλίας όταν βγάζω τα παπούτσια μου....

Η βόλτα με το αυτοκίνητο και ελληνικό ροκ στη διαπασών με κλειστά παράθυρα...

Η γλύκα του πρωινού τσιγάρου μαζί με τον καφέ.

Οι φορές που με αγκαλιάζεις και χώνεις το πρόσωπό σου στα μαλλιά μου...

Ο ήχος της βροχής επάνω στα κεραμύδια.... Το άρωμα του γρασιδιού όταν βρέχει... Πόσο μου έχει λείψει αυτό....!

Η αγκαλιά του Ρόξυ όταν πηγαίνω τα παιδιά στη γιαγιά τους... (Όχι, δεν θα θυμηθώ τις γρατζουνιές στο αμάξι επάνω!)

Η στιγμή που κλείνω τα μάτια μου και σε θυμάμαι να με φιλάς στο λαιμό....

Όταν σε βλέπω να βάζεις δύο τσιγάρα στο στόμα σου και τα ανάβεις...

Η εικόνα ενός πλοίου όταν πλησιάζω στο Κατάκολο...

Τα ταξίδια μου στη Θεσσαλονίκη....

Η βόλτα το βράδυ στο ψιλόβροχο....

Ο χτύπος της καρδιάς σου στην παλάμη μου.....

Όταν συναντώ κυρίους της παλιάς σχολής που μου λένε καλημέρα βγάζοντας το καπέλο τους...


Τις φορές που άνθρωποι που εκτιμώ, σέβομαι και αγαπώ μου παραδέχονται τα λάθη τους...

Εκείνες οι φορές αξίζουν όσο τίποτα άλλο στον κόσμο....

Με κάνουν να σκέφτομαι πως άξιζε να δώσω την καρδιά μου χιλιάδες φορές κι ας πήρα μόνο μερικά κομματάκια σπασμένα πίσω....



Στιγμές....


Στιγμές της ζωής μου που είναι ανεκτίμητες.


Που γεμίζουν την καρδιά μου ευτυχία και μου δίνουν δύναμη να προχωρήσω.


Που γεννούν χαμόγελα και την αίσθηση της ευγνωμοσύνης πως έχω πολλά. Πολύ περισσότερα από πολλούς άλλους.


Πως οι αναποδιές είναι για να μαθαίνεις να παλεύεις και αυτές οι στιγμές είναι το "Μπράβο" που τα κατάφερες....




Απο: Μόνικα Σερέκη απο Γιάννενα.